Verdermeer – Tahereh Mafi

Hoi allemaal, deze week heb ik weer een review voor jullie! Deze keer zal ik het hebben over een relatief nieuw boek, Verdermeer, geschreven door Tahereh Mafi.

Laat ik beginnen te zeggen dat Tahereh Mafi sowieso een van mijn favoriete schrijfsters is. Haar schrijfstijl in de Vrees me serie vond ik echt geweldig en daarom verheugde ik me dan ook erg om eindelijk weer een boek van haar te lezen. Het heeft wel tot even na de releasedatum geduurd voordat ik het boek verdermeer ook daadwerkelijk kocht, dat heeft te maken met mijn nogal beperkte studentenbudget ;).

Dus, Verdermeer. Toen ik voor het eerst de cover van dit boek zag dacht ik gelijk al, die moet ik hebben, want hoe prachtig is die omslag?! Ik houd ervan. Naast de omslag van het boek sprak het verhaal mij ook nogal aan. Alice, een meisje in een wereld van kleur die bijna geen pigment bezit, gaat op zoek naar haar verdwenen vader samen met een jongen die ze totaal niet mag. Klinkt als een leuke synopsis, vond ik zelf. Ik stelde me er echt zo’n avonturenverhaal bij voor. Het is wel een boek geschreven voor een iets jongere doelgroep dan de vrees me serie, maar ik heb daar zelf niet heel veel van gemerkt tijdens het lezen. Tuurlijk, het verhaal was in wat gemakkelijkere taal geschreven, maar het was alsnog gewoon een heel leuk en interessant verhaal om te lezen voor oudere lezers.

Toen ik eenmaal begon met lezen was ik al vrij snel hooked. Ik heb dit verhaal dan ook in twee treinreizen – heen en terug – uitgelezen. Het bleek inderdaad echt zo’n avonturenverhaal te zijn waarin je helemaal meegezogen wordt. Alice moet dus op zoek naar haar vader in een andere wereld dan die waar ze zelf in leeft: verdermeer. Deze wereld is echt onwijs raar, maar daardoor ook heel interessant. Er gebeuren allerlei dingen die niet kunnen en elke misstap kan opgegeten worden betekenen. Ik kon me goed inleven in Alice en vond het echt onwijs vermakelijk om te lezen hoe ze zich moeizaam door de wereld van verdermeer probeerde te manoeuvreren. De denkwijzen van Alice zijn soms ook gewoon enorm grappig, het is dan ook dikwijls gebeurd dat ik hardop moest lachen terwijl ik dit boek las.

Wat ik ook echt een onwijs leuk en grappig aspect van dit boek vond, is dat de auteur, Tahereh Mafi, soms gewoon even direct vanuit zichzelf tegen de lezer begint te praten. Of nou ja, misschien heeft ze dat bedoeld als vanuit de verteller van het verhaal, maar in ieder geval vond ik dat heel leuk. Ze neemt dan even afstand van het verhaal en vertelt (als verteller van het verhaal) wat zij nou eigenlijk vindt van de belevenissen en beslissingen van Alice. De nodige humor zat hier ook in verwerkt, wat het geheel alleen nog maar leuker maakte.

Concluderend kan ik dan ook zeker zeggen dat ik oprecht van dit boek heb genoten. Ik heb het enorm snel uitgelezen, dat zegt natuurlijk ook wat. Het was gewoon zo’n heerlijk vermakelijk, grappig verhaal dat je niet weg kunt leggen. Werkelijk het enige jammere aan dit boek vond ik dat er, naar mijn mening, een beetje te weinig tijd werd genomen voor de ontknoping van het boek. Als het einde van het ‘conflict’ aanbreekt, wordt dit en de achtergrond daarvan vrij snel afgehandeld en dan is het boek af. Ik denk dat dat nog wel wat uitvoeriger beschreven had kunnen worden. Maar zoals ik al zei, dat is dan ook het enige. Dit boek was onwijs leuk en ik raad jullie allemaal aan om het ook te gaan lezen!

Tot de volgende keer!

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s